Spotlight 03-2020

TEKST: SANDRA KUIJPERS FOTO: THIERRY SCHUT Ze is niet te missen. Een stoere, zelfverzekerde vrouw met tattoos én witte vlekken over heel haar lijf. De diagnose vitiligo kwam toen Quirine Overeijnder ongeveer 14 jaar oud was. Haar moeder vroeg hoe ze zich daar bij voelde, maar ze voelde er niet zo veel bij. “Het is wat het is, je kan ergere dingen treffen.” ‘ Mijn vitiligo mag gewoon gezien worden, ook in de rechtbank’ H aar stoere uiterlijk gecombineerd met haar beroep als advocaat klopt voor veel mensen niet helemaal. Quirine (40) heeft daar geen last van; en van haar vitiligo trouwens ook niet. Ze schaamt zich er niet voor, draagt geen make-up en wil geen be- handeling. “Als ik kon kiezen tussen wel of geen vlekken, dan zou ik zeggen: laat ze maar lekker zitten! Ze horen gewoon bij mij.” Privé en tijdens haar werk doet ze dan ook niets om haar vlekken te bedekken. “Hooguit gebruik ik factor 50 tijdens het zonnen. Mijn vitiligo mag gewoon gezien worden, ook in de rechtbank.” Daar vroeg iemand eens of ze haar ‘Happy Socks’ weer aan had. “Hij doelde op de tattoos, niet op mijn inmiddels compleet witte voeten.” Quirine kan daar enorm om lachen: “De tattoos overrulen mijn vitiligo vaak, ik krijg er amper vragen over.” Toch staat het woord ‘vitiligo’ sinds februari op haar hand getatoeëerd, mid- den in een grote witte vlek. “Misschien dat an- deren het nu gemakkelijker vinden om ernaar te vragen?” Haar positieve mindset heeft Quirine altijd geholpen, ook nu de vlekken zijn verspreid over heel haar lichaam. “Ik ben een zelfverzekerd persoon, ik doe mijn eigen ding en dat straal ik uit. Ik denk dat je mensen dan niet de aanlei- ding geeft om iets vervelends te zeggen.” Ze hoopt dat ze met deze positiviteit een voor- beeld kan zijn voor anderen, zodat ook anderen gemakkelijker met vitiligo om kunnen gaan. “Misschien helpt mijn vitiligo hierbij.”