Minigrafting

2016/3 Spot light! 8 2016/3 Spot light! 9 Lees verder op pagina 10. TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO'S: PAUL VAN DER KLEI EN ARCHIEF L. NIEUWEBOER Van een hormoonzalf tot lichttherapie, er bestaan verschillende methoden om aanmaak van pigmentcellen te stimuleren of afbraak ervan tegen te gaan. Eén daarvan is minigrafting. Dr. Ludmila Nieuweboer is een van de weinige dermatologen in Nederland die deze methode toepast – vaak met succes. “Een goedkope en eenvoudige ingreep”, zegt ze. Weer kleur in de witte huid dankzij minigrafting M inigrafting houdt in dat tiental- len minuscule gepigmenteerde huidstukjes worden verplaatst naar de te behandelen vitiligoplek. Daar groeien ze naar elkaar toe, waarna de witte huid vaak weer een zo goed als normale huidkleur krijgt. Mensen denken soms dat het hier gaat om een heuse transplantatie. ‘’Is ziekenhuisop- name nodig? Of een donorpersoon die een stukje huid afstaat?’’ Dr. Nieuweboer kan ze snel geruststellen: ‘’Het gaat om een goed- kope en eenvoudige ingreep, die wereldwijd al jarenlang wordt uitgevoerd. Er komt geen donorhuid aan te pas. De behandeling wordt poliklinisch gedaan, verspreid over één of meerdere sessies.’’ Appelboortje Bij minigrafting wordt gebruikgemaakt van een zogeheten biopteur, een soort mini-ap- pelboortje. Daarmee verwijdert de arts onder lokale verdoving zeer kleine rondjes (biopten) van 1 tot 2 millimeter uit een gepigmenteerd huidgebied. ‘’Meestal kies ik voor het huidop- pervlakte van de heup, billen of bovenbeen, omdat de zogeheten donorplek daar wordt bedekt door kleding en later niet in het oog springt”, zegt Nieuweboer. Vervolgens worden de bruine biopten één voor één naar de witte acceptorplek verplaatst. Ook die locatie is verdoofd. Op een onderlinge afstand van zo’n vijf millimeter worden daar kleine gaatjes geboord waar de biopten pre- cies inpassen. Een behandeling duurt ongeveer 30 tot 45 minuten, waarin circa veertig tot zestig stukjes huid worden getransplanteerd. ‘’Iedere plek is natuurlijk anders gevormd, per keer gaat het om een oppervlakte tot circa honderd vierkante centimeter.’’ Zowel de donor- als de acceptorplaats wor- den na de transplantatie afgedekt met een doorzichtig kleefverband. Nieuweboer: ‘’Op de donorplek kan de pleister er al na drie dagen af, op de acceptorplaats blijft deze een week zitten. In die periode kunnen de biopten goed hechten.’’ Na verwijdering van het verband ziet de donorplek er meestal nog rood uit, sowieso is de kleur van de nieuwe huid dan nog niet dezelfde als van de huid eromheen. Om de pigmentatie in de geplaatste biopten te stimu- leren is aanvullende lichttherapie nodig. Een gezichtsbruiner kan hiervoor worden gebruikt, maar ook lichtbakken of lichtcabines, thuis of in het ziekenhuis. Het duurt weken voor de behandelde plek langzaam maar zeker een egale, normale huidkleur krijgt. Mitsen en maren Zeker niet iedereen komt in aanmerking voor minigrafting. Voorwaarde is dat de te behan- delen plek al zeker een jaar stabiel is, zich niet meer uitbreidt. Is dat wel het geval? ‘’Dan moet eerst de vitiligo gestabiliseerd worden, ‘Het is een eenvoudige, poliklinische ingreep’

RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=