Spotlight 01-2020

11 Spot light! “Ik ben geboren met een grote wijnvlek aan de linkerzijde van mijn gezicht. De huid is rood- paars gekleurd, maar is verder normaal. Al zag ik er anders uit dan anderen, dit had geen effect op me. Verder kreeg ik te maken met epileptische aanvallen, de eerste was toen ik zes maanden oud was. Maar dankzij anti- epileptica hield ik die ziekte goed onder con­ trole. Zo kwam ik mijn lagere schooltijd prima door. Ik had vrienden en zat goed in mijn vel. Dat veranderde in de brugklas, in Meppel. Ik taald. Waar nodig maakte Van Dalen het bovendien geschikt naar de Nederlandse situatie, bijvoorbeeld op school. “Daar eten Engelse kinderen aan tafel hun brood op, in Nederland zit iedereen kriskras verspreid door de kantine.” In de tweede fase interviewde ze vijftien jongeren, waaronder Ward (zie kader). Van Dalen verwerkte de informatie die hieruit naar voren kwam bin- nen het programma. “Neem het voorbeeld van een meisje dat aangaf dat zij stil moest zijn als een juf boos werd. Ze vertaalde dit ten onrechte als ‘de juf vindt mij niet aardig’. Dat laatste is een negatieve gedachte.” Het programma heeft het meisje geholpen andere gedachten te ontwikkelen. Ook andere deelnemers reageren positief en bevelen het online programma aan bij andere jongeren die niet goed in hun vel zit- ten. Zelf waarderen ze het programma met gemid- deld een 7,5. Op de vraag of ze de voorkeur geven aan een online of een face to face bijeenkomst zijn de meningen verdeeld. kwam op een nieuwe school en met al die ver­ anderingen om me heen voelde ik me er niet echt op mijn gemak. Desondanks pakte ik die verandering best goed op, ik maakte een paar nieuwe vrienden en hervond mijn weg. Mijn neuroloog zag er zelfs signalen in om de dosis van mijn epilepsie-onderdrukkende medicijnen te verlagen. Dat was achteraf gezien geen goed plan: een half jaar later kreeg ik opeens een epileptische aanval, een dag later gevolgd door een hersen­ infarct. Ik verbleef drie weken in het ziekenhuis en een half jaar in een revalidatiecentrum. Een­ maal terug op dezelfde school volgde ik daar speciaal onderwijs, maar de begeleiding was onvoldoende om mijn eigen situatie gericht. Motorisch en cognitief gezien ging het wel weer goed met me, maar mijn tempo en het verwerken van informatie zijn vertraagd. Ik heb extra tijd nodig. Na twee maanden veranderde ik van school, sinds dat moment zit ik goed op mijn plaats. Op enig moment werd aan een paar kinderen gevraagd of ze mee wilden doen aan een WARD (17 JAAR, NIJEVEEN) ‘Tot de brugklas zat ik goed inmijn vel’ Ook meedoen? Om het effect van het programma te bepalen zijn tweehonderd deelnemers nodig. Wil jij deelnemen aan deze vervolgstudie? Mail naar face.it.voor.jongeren@erasmusmc.nl of bel (010) 703 72 51. testronde van Face IT voor jongeren . Ik durf me altijd wel te uiten en wil ik best naar buiten treden met mijn ervaringsverhaal. Bovendien kreeg ik er een waardebon voor, haha. Dan zeg je geen nee! Ik heb best veel geleerd van die acht sessies. Ik heb dus een wijnvlek, ben ook onzeker geworden en zag de cursus als helpende hand om mijn verleden èn heden een plek te geven. Ik heb namelijk een wond opgelopen. Er kwa­ men vragen langs als: waarom gedraag je je zoals je doet, ondanks of dankzij de zichtbare plek op je huid? Wat maakt jou tot wie je bent? Ik herinner een rotopmerking van een jongen. Ik was overstuur daarvan, zijn zinnen bleven pijn doen. Dankzij de cursus ben ik daarover anders gaan denken. Hij was ook jong, naïef misschien. Had ik zelf ook anders kunnen reageren? Door er anders naar te kijken, kon ik afstand van zijn opmerkingen nemen. Sterker nog: ik voetbal nu met hem in hetzelfde team, we zien elkaar drie keer per week. Dat gaat goed. Ik heb mijn zelfvertrouwen teruggekre­ gen.” Na aanmelding ontvang je een uitgebreid informatiepakket. Bij vol- doende deelnemers worden de definitieve resultaten van het onder- zoek in de loop van 2021 verwacht.