Spotlight 01-2020

9 Spot light! TEKST: MARLOES ZUIDGEEST FOTO’S: ERASMUS MC EN LEVIEN WILLEMSE Weg met negatieve gedachten k Jolanda Okkerse is klinisch psycholoog in het Erasmus MC - Sophia Kinderziekenhuis in Rotter- dam. Via de internationale werkgroep Appearance Matters (bestaande uit psychologen, artsen en verpleegkundigen) kwam zij in aanraking met de ontwikkelaars van het Engelse programma Young persons Face IT (YP Face It). “Dit is een online be- handelprogramma voor jongeren met een zichtbare aandoening. D e uitnodiging komt voorbij of je mee gaat naar een feestje, de bioscoop of een sportwedstrijd. Wat denk je dan? Leuk! Of… blijf je eigenlijk liever thuis? Dan ben je niet de enige. Bekend is dat meer jongeren met een zichtbare aandoening dit soort gedachten van thuisblijven hebben. Ze zijn angstig of ervaren stress voor bepaalde sociale situaties. Ze hebben bepaalde gedachten die hen ervan weerhouden om deel te nemen. Als ze toegeven aan die gevoelens, kan het gebeuren dat ze steeds minder worden uitgenodigd. Vervolgens ko- men ze mogelijk terecht in een neerwaartse spiraal en uiteindelijk in een isolement. Een zichtbare aandoening vind je niet alleen in het gezicht. Het kan ook gaan om een litteken van een operatie, een enorme moedervlek of een wijnvlek. Of om brandwonden, eczeem, psoriasis of vitiligo. Dit zijn plekken die zich openbaren tijdens bij- voorbeeld het zwemmen, gymmen of sporten of na afloop van het sporten onder de douche. Op die momenten zien anderen de plekken op het lichaam. Plekken die de jongere liever bedekt wil houden. Dan gaat het niet zozeer om de uitgebreidheid of zichtbaarheid ervan, maar om hoe hij of zij zich erbij voelt. Face IT voor jongeren: Zo’n drie op de tien jongeren met een zichtbare aandoening ervaren hierover negatieve gedachten die hun zelfbeeld kunnen beïnvloeden. En dat in een periode van hun leven waarin onzekerheid over het uiterlijk het zelfvertrouwen behoorlijk ondermijnt. Speciaal voor hen is het online hulpprogramma Face IT voor jongeren ontwikkeld. Bekend is dat meer jongeren met een zichtbare aandoening de gedachten van thuisblijven hebben Jolanda Okkerse ( links ) en Marije van Dalen