Spotlight 09-2021

TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO: SAAR RYPKEMA 19 Spot light! mij. Maar het raakte me wel: bij mijn vol- gende vriendje liet ik in het begin toch liever het licht nog even uit.” Strand “Ik begon me steeds zekerder te voelen. Mijn vitiligo breidde zich na mijn 20 e niet echt meer uit. Nooit vergeet ik dat ik met twee vriendinnen naar het strand ging. Als altijd voelde ik me ook die dag bekeken. Toch voelde ik me stoer en sterk toen ik in mijn bikini naar het water liep. Daar wees een klein meisje naar de witte vlekken op mijn buik en zei: ‘Ik vind het net wolkjes’. ‘Dat zijn het ook’, antwoordde ik. Dat voelde zo goed. Ik besefte dat ze gewoon nieuwsgierig was. Meer was het ook niet.” Zelfvertrouwen “Mijn huidige vriend, Chiem, kende ik al enkele maanden toen hij opeens verrast zei: ‘Hé, heb jij vitiligo?’ Hij wist dus wat het was, maar niet eerder waren mijn vlekken hem opgevallen. Het boeide hem ook niet. ‘Daar ben ik toch hele- maal niet mee bezig’, zei hij lief. Het is nooit een issue geweest. Ik ben niet dat meisje met die vlekken. Zo stel ik me ook op, ga me niet zielig vinden. Ik merk nu ook dat sommige onze- kerheden eigenlijk nergens op waren gebaseerd. Neemmijn buikje: ik voelde me ‘dik’, maakte me zorgen ommijn gewicht. Nu besef ik dat dat nergens op sloeg. Ik was helemaal niet dik!” Ik hoor steeds vaker dat mensen mijn vitiligo juist gaaf vinden , het maakt me uniek. Maar ik ben meer dan mijn vlekken en ben gewoon mezelf. Net als andere jongeren doorloop ik verschillen- de levensfases. Ik studeerde Psychologie. Daarna ging ik werken en deze maand pak ik een masterstudie Psychologie op. Net als iedereen heb ik te maken met veranderingen, twijfels, confrontaties en oplossingen.” Toekomst “Ik accepteer mijn vitiligo. Maar dat neemt niet weg dat ik, kijkend in de spie- gel, heel soms denk dat ik er ‘rommelig’ uitzie. Dat ik me een enkele keer afvraag waar ik over tien jaar zal staan: stel dat ik straks kinderen wil, welke invloed heb- ben de hormonen dan op mijn auto-im- muunsysteem en op mijn vitiligo? Daar kan ik wel eens bang over zijn. Maar dat beïnvloedt mijn dagen niet hoor, ik doe er verder niets mee. Ik kan én wil dat niet veranderen.” Ik merk nu ook dat sommige onzekerheden eigenlijk nergens op waren gebaseerd Anne en haar vriend Chiem. “Dit is één van de weinige foto’s waarop ik ben te zien met vitiligo. Vroeger bedekte ik mijn vlekken vooral. Of ik gooide dit soort foto’s dan vooral weg. Nu niet meer. Veel vlekken zijn niet direct zichtbaar, maar mijn vitiligo mag nu gewoon gezien worden.”