14 Spot light! 15 Spot light! De compensatie Met het naderen van de zogeheten feestdagen (u weet nu meteen wat ik ervan vind), nadert ook een enorm aanbod van cadeausets in de afdeling persoonlijke verzorging. Denk hierbij vooral aan douchegels en lichaamscrèmes. Eerlijk is eerlijk, die industrie drijft voor de helft op mijn aankopen. Dat is vooral gekomen nadat de vlekken zich aandienden. Precies gezegd: omdat ze zich aandienden, jaren geleden. Maar ze hebben het lef om te blijven groeien. Recent signaleerde ik een klein landschap op mijn kuit, waar een jaar geleden nog niets te zien was. Het ondermijnt me. Overal vlekken, wat doe je eraan? Het antwoord op die vraag komt met een bochtje. Het zijn immers niet de vlekken waardoor ik me ongelukkig voel over mijn huid, maar mijn oordeel over die vlekken. En dat oordeel is een deel van mijn algemeen gevoel over mijn uiterlijk. Stel, dat oordeel is op zichzelf 60 procent. Heb ik 40 procent over. Wanneer ik dat percentage kan verhogen naar 60 of zelfs 80 procent, dan voel ik me beter. Zo komen dus de cadeausets in beeld. De heerlijkheid van dure douchegels, amber met een vleugje wierook, dan een bijpassende crème, dit in een badkamer met getemperd licht: het is een weldaad om dit te ruiken en te voelen. Nieuwe zintuigelijke ervaringen, dan komt er vanzelf al 10 procent bij, want die vreugde ontstaat alleen via het lichaam. Denk nu even verder aan wollig-zachte badjassen en pyjama's (ook weer 10 procent), aan slapen onder een dekbedovertrek met roze hartjes, aan bedsokken (ik ben single) en aan havermoutmaskers die zeker weten de poriën verkleinen. Het is veel werk erbij en inderdaad, het kost ook wat, maar het scheelt wel. Over die kosten. Er komen in dit seizoen ook aanbiedingen. Twee voor één, kortingen, geuren die uit de collectie gaan, dat soort werk. Ik weet dat ik moet inslaan (ook vanwege een zekere gevoeligheid voor hamsteren) en dat doe ik dus. Het is duur maar onder ons gezegd en gezwegen, therapie is nog duurder en een aangenaam gevoel over het eigen lichaam is misschien wel goud waard. VILAN OVER VITILIGO: “IK SCHRIJF OVER HET OMGAAN MET IETS DAT IK NIET WILDE EN DAT NOOIT WEGGAAT.” Column Vilan SLAPEN ONDER EEN DEKBEDOVERTREK MET ROZE HARTJES ‘ ‘ FOTO: MARTINE SPRANGERS ‘Geen alarmerende signalen’ Hebben mensen met de auto-immuunaandoening vitiligo meer of minder kans op het krijgen van COVID-19? Neemt het risico op het verergeren van vitiligo toe na een ondergane COVID-19-infectie of vaccinatie? Moesten zij zich meer beschermen of volstonden de normale maatregelen? Arts-onderzoeker Nicoline Post verrichtte er onderzoek naar. Sinds de start van de coronapandemie in 2020 ontstond bij veel mensen met vitiligo onrust en onzekerheid. Nicoline Post (Amsterdam UMC) zette enkele vragenlijststudies op om antwoorden te vinden zodat er adviezen gegeven konden worden. Leden van Vitiligo.nl werkten mee aan haar studie. De resultaten van dat onderzoek werden in juni gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor Dermatologie en Venereologie. Hierin refereert Post onder andere aan de korte vragenlijst die de vereniging in april 2020 op haar Facebookpagina postte. Destijds reageerden daar iets meer dan 500 mensen op, waarvan er 22 aangaven corona te hebben gehad. Dat was een eerste indruk – meer ook niet – die geruststelde. “Er waren gelukkig geen alarmerende signalen dat mensen met vitiligo heel vaak werden opgenomen vanwege COVID-19.” Vragenlijststudie Vervolgens is, opnieuw in samenwerking met Vitiligo.nl (de vereniging leverde ook financieel een bijdrage aan de studie), een uitgebreidere vragenlijststudie opgesteld. Aan de hand van 47 vragen wilde Post dit keer meer weten over de invloed van: 1. non-segmentale vitiligo (NSV) op de ontwikkeling van corona 2. NSV op de ernst van corona 3. corona op de ziekteactiviteit van NSV. In totaal beantwoordden 416 mensen de vragen: mensen mét vitiligo (356) en zónder (60, zij vormden de zogeheten controlegroep). De reactie van huisgenoten was óók belangrijk, omdat destijds werd verwacht dat zij in thuisisolatie min of meer hetzelfde gedrag vertoonden. Maar was dat ook zo, of gedroegen zij zich daadwerkelijk minder voorzichtig dan iemand met vitiligo? En werd iemand met vitiligo ook echt sneller ziek van het coronavirus dan iemand zonder vitiligo? De deelnemers met vitiligo ontwikkelden vaker COVID-19 dan die in de controlegroep (namelijk 40 versus 23 procent). Maar wetenschappelijk gezien mogen uit de studie geen harde conclusies worden getrokken, omdat de controlegroep te klein is om waterdichte uitspraken te doen. Verder blijkt dat deelnemers in de vitiligogroep vaker medicatie tegen een auto-immuunaandoening gebruiken dan in de controlegroep. Uit analyses blijkt dat deze medicatie het risico op het ontwikkelen van COVID-19 verlaagt. Minder klachten Ook op basis van deze studie ziet Post dat mensen met vitiligo, ondanks hun verhoogde immuunactivatie, geen alarmerende resultaten tonen voor zowel het ontwikkelen van COVID-19 als de hierbij behorende klachten. Ze ontwikkelen minder klachten dan de mensen in de controlegroep, met uitzondering van koorts. Bij de meeste mensen met vitiligo (61,3 procent) bleef de vitiligo stabiel na het doormaken van het virus. Verder hebben mensen met vitiligo die COVID-19 ontwikkelden een uitgebreidere vitiligo. Ze gebruikten minder vaak medicatie tegen een auto-immuunaandoening dan mensen met vitiligo zonder COVID-19. Ze zaten minder vaak in thuisisolatie dan mensen met vitiligo die geen COVID-19 ontwikkelden. TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO: EIGEN ARCHIEF RELATIE COVID-19 EN VITILIGO De studie is te klein om harde conclusies te mogen trekken Nicoline Post
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=