Spotlight 01-2020

Haar schouders waren altijd Christines trots. Ze hoefde zich maar even bloot te geven aan de zon en vooral dit deel van het lichaam werd prachtig bruin. Tot ze op haar zestiende voor het eerst een paar witte plekjes op haar handen constateerde. Daarna ging het snel. “Ik had huidtype 3, maar met 43 jaar was ik volledig wit.” Met zalven en lichttherapie probeerde ze nog pigment terug te krijgen of verdere uitbreiding van haar vitiligo te stoppen. “Maar het hielp slechts tijdelijk. Daar kwam bij dat die vettige zalf me belem- merde bij mijn werk als verpleegkundige. En het belichten vond ik erg tijdrovend. Met beide behandelingen stopte ik daarom voortijdig.” Christine heeft ook alopecia, net als vitiligo is dit een auto-immuunziekte. “Gelukkig is het een milde variant ervan: ik verlies af en toe op bepaalde plaat- sen hoofdhaar of het wordt lokaal wat dunner. Ik kan die ontstane kale plekken goed bedekken. Verder zorgt mijn vitiligo voor witte of grijze haren. Met mijn 58 jaar valt dat nu niet meer op, maar vroe- ger al had ik er ook niet zo veel moeite mee.” TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO'S: LEVIEN WILLEMSE EN ARCHIEF CHRISTINE GREMMER “Soms mis ikmijn vlekkenwel” Vijftien jaar geleden verdwenen bij Christine Gremmer (58) de laatste pigmentvlekken. Helemaal wit geworden heeft ze geen moeite met deze situatie, ze kent haar methoden om er goed mee om te gaan. Wel merkt de Werkendamse dat tegenwoordig heel anders tegen een zongebruind lichaam wordt aangekeken dan vroeger. Ze accepteert haar vitiligo, zoveel is dui- delijk. “Natuurlijk, ik smeer me goed en vaak in om niet te verbranden. En draag UV-werende kleding. Verder ga ik op zonnige dagen alleen in de ochtenden en in de namiddag naar buiten. Ik fiets, wandel en roei. Ga op vakantie naar war- me landen. Ik word niet beperkt door mijn pigmentaandoening. Hooguit werd ik vroeger wel eens nagestaard vanwege al het contrast, dat vond ik destijds wel vervelend.” Terug van vakantie Ondervond ze dan helemaal geen hinder? Nou, toch wel een beetje dan, beaamt Christine. “Meer dan vroeger is het vanzelfsprekend om in de zomer een bruine huid te hebben. Kom je bruin terug van vakantie, dan zeggen mensen ‘je hebt het goed gehad’. Ik kom wit terug en krijg zo’n compliment niet. Terwijl ik het ook goed heb gehad. Al is het een geleidelijk proces geweest totdat na jaren her en der ook de laatste sproeten verdwenen, ze waren natuurlijk wel een onderdeel van me. Soms mis ik ze nog, gek he! Ieder voorjaar betrap ik me wel even op dat gevoel.” OPEN PODIUM Wil jij ook met jouw verhaal in Spotlight! Stuur dan een mailtje naar redactie@vitiligo.nl. 15 Spot light! Christine op 28-jarige leeftijd