VLEKKEN WERK Labradoedel Yazz begroet je enthousiast als je in Steenwijk sportcentrum Avanty van Truus van Marle (56) en haar partner Henk-Jan Heinen inloopt. Hier is het tweetal al 25 jaar te vinden, bijna zeven dagen per week. ‘Kinderen noemden me de juf met de vlekken’ “Mijn vitiligo is inmiddels zo vanzelfsprekend dat mijn klanten de vlekken niet meer zien. Ik draag vaak een topje als ik (groeps) lessen geef, ze zijn dus zeer zichtbaar”, zegt Truus. Vroeger stond zij bij kinderen bekend als ‘de juf met de vlekken’, die ze toen al had op haar buik en armen. Truus vond het erg lastig uit te leggen wat vitiligo is. Maar nog liever kreeg ze vragen erover dan de starende blikken van volwassenen. ‘Ik heb witte tatoeages die ieder jaar veranderen’, denkt ze tegenwoordig. “Mijn vitiligo-vlekken maken mij uniek.” Truus was 29 toen ze vitiligo kreeg. Eerst op haar handen, later verschenen er ook vlekjes in haar nek, oksels en liezen. Ze ging ermee naar haar huisarts en ook naar de dermatoloog in Meppel, maar er was weinig over bekend. ‘Het is vitiligo, leer er maar mee leven’, luidde het advies. “Ik droeg in die tijd een dikke laag makeup, voornamelijk op mijn gezicht om de witte vlekken rond mijn lippen en ogen te camoufleren. Ik was toen nog zangeres en moest eens voor een tv-optreden mijn armen bedekken, zodat de vlekken minder zichtbaar waren. Dit deed ik toen ook. Wel vroeg ik of het blacklight uit mocht, anders vielen mijn witte vlekken op.” Als haar nu wordt gevraagd om de vlekken te bedekken, zegt ze nee. “Ze horen bij mij! Met de jaren ben ik er anders in gaan staan. Ik ben nog naar het pigmentcentrum SNIP gegaan in Amsterdam. Het was erg fijn om daar deskundigheid en informatie te vinden. Daar is veel kennis over vitiligo. En belangrijker: er waren ook anderen met vitiligo.” TEKST: MARLOES ZUIDGEEST FOTO: MARTINE SPRANGERS
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=