‘Er volgde een gezellige lunchafspraak’ Anneke (70) uit Marknesse, vitiligo sinds haar 68e Ik heb vlekken op handen en gezicht. Nooit had iemand mij ernaar gevraagd en ikzelf evenmin bij anderen, tót een paar dagen geleden! Die persoon vertelde dat ze vaker mensen met witte vlekken had gezien, maar het ook nooit durfde te vragen. We hebben het er uitgebreid over gehad en het was een fijn gesprek met oprechte interesse. Dat ga ik vanaf nu ook doen als de gelegenheid zich voordoet. Het voelde goed. Karlijn (41) uit Eindhoven, vitiligo sinds haar 16e Terwijl ik mijn hand laat zien, zeg ik vaak ‘Volgens mij hebben wij dezelfde vlekjes’. Daarop volgt altijd mooi en open gesprek. ‘Wabi Sabi’ hoorde ik pas van een goede vriend. Dat is een Japanse en esthetische levensfilosofie, die de schoonheid van imperfectie, vergankelijkheid en onvolmaaktheid omarmt. Marjolein (58) uit Middenbeemster, vitiligo sinds haar 3e Tijdens een bijeenkomst kwam ik met een vrouw in contact en zag dat ze ook vlekjes had op haar handen. We hadden direct een klik en er volgde een gezellige lunchafspraak. Overigens vind ik mijn vitiligo nog steeds erg en heb er veel moeite mee. In de zomer is het actief en de plekjes branden soms. Marloes (43) uit Bergschenhoek, vitiligo sinds haar 8e Ik was aan het hardlopen in de omgeving van Woudenberg. Naderhand sprak ik met de ober van een restaurant waar ik iets ging drinken. Ik zag vitiligo op zijn handen, net als bij mij en liet dat zien. Hij begon te vertellen dat als hij stress heeft, zijn vitiligo verergert en ook om zijn mond verschijnt. Heeft hij een rustigere periode, dan worden de vlekken weer bruin. Erika (57) uit Alphen aan den Rijn, vitiligo sinds haar 40e Als ik iemand tegenkom met witte handen door vitiligo, doe ik een boks naar diegene. Dan krijg ik zulke leuke reacties. Vaak hoor ik ‘Oh, ik ben niet alleen’. Ook in het buitenland doe ik dat. Ik heb nog nooit een negatieve reactie gehad. Wél mooie gesprekken over wat vitiligo met iemand doet of hoe ze het beleven. Georgette (52) uit Ede, vitiligo sinds haar 34e Mijn opdrachtgever op het werk heeft het zelf ook en begon erover. En ook in de supermarkt sprak iemand mij aan. Ik vind dat leuk, je begrijpt mekaar snel. Cathelijn (39) uit Driebergen, vitiligo sinds haar 12e Afhankelijk van de persoon en situatie spreek ik mensen aan. Maar ik probeer wel te checken hoe het valt en of die persoon alleen is. Toen het bij mij begon in de pubertijd, wilde ik het er nooit over hebben. Weet niet hoe ik had gereageerd als iemand me in die tijd had aangesproken. Ik kwam ook een keer iemand tegen die lachend naar mijn handen wees. Ik dacht: 'Die herkent de vitiligo!'. Toen zei ze met een grote grijns 'Je zelfbruiningscrème is niet helemaal goed gegaan'. Verbaasd keek ik naar m'n handen en moest zo hard lachen. Het was een mooie opening om vitiligo uit te leggen. Ze bedoelde het zo goed en wist oprecht niet dat dit bestond. Hebben jullie dat ook weleens? Je bent op vakantie en/of een dagje uit, en je 'spot' iemand met vitiligo. Wat doe je dan? Spreek je diegene aan, of niet? Twijfel je? Redactielid Marloes Zuidgeest legde de vraag voor op de besloten Facebook-pagina van Vitiligo.nl: “Leidt bij jou een ontmoeting met een andere ‘vitiligo-vriend’ tot spontane, leuke en verrassende gesprekjes? Een greep uit de tientallen reacties. Deborah (36) uit Hulsberg, vitiligo sinds haar 18e Vorig jaar op een festival sprak ook iemand mij aan. Hij had precies hetzelfde, ook op de handen. Hij vertelde dat hij er wel moeite mee had. Petra (50) uit Bussum, vitiligo sinds haar 35e Jaaa, ik doe het altijd! En altijd is er een fijn gesprek! Laatst nog in Londen met een vrouw uit Maleisië. We are sisters now beëindigden we het gesprek. SAMENSTELLING: MARLOES ZUIDGEEST VITILIGOVRIENDEN 12 Spot light! 13 Spot light!
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=