Spotlight 04-2021

16 Spot light! 17 Spot light! TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO: PRIVÉ-ARCHIEF ROMY WETERINGS M ij n moment Wat een prachtig gelakte nagels! Welk verhaal vertellen ze? “Deze foto’s zijn in de zomer van 2019 ge- maakt. Ik was op vakantie in Spanje en keek op een dag wat langer naar mijn steeds bruiner wordende handen. Ik zag het toenemende contrast en bedacht voor het eerst: jeetje, eigenlijk vind ik mijn handen best mooi zo!” Dat was voor die tijd niet zo? “Tot aan het begin van de middelbare school konden die paar witte vlekjes op mijn lichaamme niets schelen. Ze zaten vooral op mijn borsten en op mijn rug, maar daarna begonnen ze zich opeens sneller te verspreiden. Een dermatoloog keek ernaar en stelde op m’n 14 $ vast dat het vitiligo was. Een diagnose die me verder niets deed. Ik sprak er gewoon over. Wat het makkelijk maakte: mijn vitiligo zat onder mijn kleren. Niemand zag er iets van.” Dat veranderde? “Yes. Ook mijn handen werden op een gegeven moment witter en die kon ik niet verbergen! Met de dag zag ik de plekken groter worden. Ik ben lichttherapie en hor- moonzalven gaan proberen, maar dit sloeg niet aan. Dat was een zware periode, met veel gereis naar het ziekenhuis.” Wat veranderde er in die periode? “Ik begon langzamerhand in te zien dat ik niets aan de situatie kon veranderen. Tot ik de schoonheid van mijn vitiligo-handen zag en voor het eerst besefte dat ze juíst gezien mogen worden! Vanaf dat moment ben ik mijn nagels gaan lakken, ik wil mijn handen vooral tonen! Sterker nog: ik ben nagelstyliste geworden!” Romy Weterings (25) uit Tilburg, vitiligo sinds haar kinderjaren In deze rubriek blikken mensen terug op het moment van de grote ommekeer in hun leven met vitiligo. Heb jij ook zo’n bijzonder moment meegemaakt en wil je dat hier delen? Stuur dan een mailtje naar redactie@vitiligo.nl . Geef je bloot M ensen met vitiligo geven zich in de regel minder gemakkelijk bloot. Dat begrijp ik goed, omdat die witte vlekken op je lijf en genitaliën afwijken van ‘normaal’ en omdat schaamte dan snel om de hoek komt kijken. Dus slaan we de openbare douche, het naakstrand en de sauna over. Ook zullen we niet snel de schaamstreek noemen als mensen vragen waar op je lichaam je nog meer vitiligo hebt. Zullen we daar eens mee stoppen? Zelf ben ik ermee gestopt. Op het exhibitionistische af ga ik iedere week naar de sauna en ga ik altijd douchen na het sporten. Verder zul je mij niet moeilijk zien doen met omkleden in de sportschool, op het strand of in het zwembad. Hiermee lever ik mijn bescheiden bijdrage aan het normaliseren van vitiligo op het hele lichaam, inclusief de edele delen. En hopelijk draagt dat weer bij aan minder schaamte en angst voor afwijzing als mensen met vitiligo voor het eerst uit de kleren gaan in de liefde. Want mijn stelling is dat als iedereen weet dat die vlekken ook daaronder zitten, het voor niemand nog een verrassing kan zijn. Toen ik ooit een BMW kreeg als leaseauto had ik me voorgenomen om het imago van de BMW rijder te verbeteren: door nooit te hard te rijden, altijd voorrang te geven en netjes te ritsen bij het invoegen. Dat is me helaas niet gelukt. Ik kreeg dat in mijn eentje gewoon niet voor elkaar. Dus die exhibitionistische kruistocht voor de normalisa- tie van vitiligo-bloot zal me ook niet gaan lukken. Wil je me helpen? Bijvoorbeeld door douchen na het sporten niet meer uit te stellen tot je thuis bent. Door vaker naar de sauna te gaan en die handdoek wat minder verhul- lend te draperen. Pak eens niet de achteraf-douche in de sportschool en kleed je in het zwembad vaker om in de grote kleedka- mer. Misschien moeten we afspreken om allemaal naar het naaktstrand te gaan op Wereld Vitiligodag (25 juni)? Geef je bloot en breng je vitiligo als iets heel normaals. YME (56) WOONT IN LEIDEN MET ZIJN VRIENDIN NYNKE EN VIER KINDEREN. HIJ WERKT IN DE RECLAMEBRANCHE EN HEEFT VITILIGO SINDS ZIJN PUBERTEIT. BEURTELINGS DEELT YME DEZE COLUMN MET SHARISTA LACHMAN. Column Yme PAK EENS NIET DE ACHTERAF-DOUCHE IN DE SPORTSCHOOL ‘ ‘ FOTO : MARTINE SPRANGERS