Vitiligo in reclames, dit is (niet) cool! STELLING Inge (45) “Ik vind het heel goed dat getoond wordt dat niet iedereen een egale huid heeft. Maar, je komt dat nu wel héél veel tegen. Als 1 procent van de mensen vitiligo heeft, waarom zien we dan in 50 procent van de reclames een model met vitiligo terug? De drang van adverteerders om 'divers' te zijn, slaat wat mij betreft zo een beetje door. Bovendien, er zijn veel meer huidaandoeningen. Wordt vitiligo ingezet als 'paraplu' voor alle huidaandoeningen? En zo ja, waarom?” Dimphy (55) “Ik vind het prima dat er modellen met vitiligo zijn! Maar het moet niet doorslaan. Er is een modefoto waarop je bijvoorbeeld ziet dat het vitiligomodel als enige een mouwloos naveltruitje draagt, de anderen dragen jasjes en lange broeken. Zo benadruk je de vitiligo meer dan de kleding. Dat vind ik niet oké. Zet mensen met vitiligo gewoon net zo als anderen op de foto, niet als uitzondering. Ik ben juist voor een positieve benadering. Maak het gewoon gewóón!” Ulrike (38) “Eigenlijk had ik een afkeer van al die geforceerde inclusiviteit van allerlei minderheden in films en reclames. Ik vond het nogal overdreven. Tot ik in een deodorantreclame voor het eerst een vrouw met vitiligo zag. Dat deed ineens iets met me, het gaf me echt een goed gevoel. Voor het eerst dacht ik: wat fijn als mensen dit vaker zien, dan is het niet meer gek wat ik heb. Ik besef nu ook hoe dat dus voor andere mensen is, als zij hún rolmodel terugzien in een film of reclame. Ik gun iedereen die herkenning, dat gevoel.” Petra (47) “Ik vraag me af of zo’n adverteerder oprecht betrokken is. Ik twijfel. Net zoals bedrijven die aan Greenwashing doen, vind ik dit iets soortgelijks: ‘Kijk ons eens inclusief doen’. Positieve aandacht is goed, maar op deze wijze doet het mij niet zoveel. Ik voel in elk geval geen verbondenheid, maar ervaar eerder aversie als het gaat ommodellen die ‘anders’ zijn.” Heidi (46) “Enerzijds denk ik dat het goed is wanneer er meer mensen met vitiligo in de media te zien zijn: hoe meer aandacht er aan een ziekte of aandoening wordt gegeven, hoe groter de kans dat er geld in onderzoek wordt gestoken. Wel lijkt het nu, met zoveel herkenning in de media, alsof ineens enorm veel mensen vitiligo hebben. Terwijl we toch maar met een handjevol mensen zijn. Persoonlijk zie ik het liefst ‘standaard mooie mensen’ in een reclame. Laten we eerlijk zijn, ik koop liever een antirimpel-crème van een reclame waarin iemand met een perfect en vlekkeloos huidje wordt getoond, omdat ik dan de illusie heb dat mijn huid net zo mooi en glad wordt. ‘Hoop’ doet leven, ja toch?”
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=