17Spot light! TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO: THIERRY SCHUT Druk bezig met kabels en gereedschap? “Ik werk in de bouw. Heerlijk! Maar eerlijk is eerlijk: pas toen ik afscheid nam van mijn vorige baan en doorging als zzp’er, kwam ik weer goed in mijn vel te zitten.” Wat deed je hiervoor? “Eerder was ik projectleider in de scheepsbouw. We maakten vrachtschepen en ik draaide verschillende projecten. Dat was zeer stressvol: een boot één dag te laat opleveren kan leiden tot miljoenenclaims.” Wat deed dit met je? “Ik kon niet zonder mijn werk. Op mijn 30e was ik op vakantie op Cuba met mijn toenmalige vrouw… Ook daar had ik geen rust, ik sliep erg slecht. Op het strand ontdekte ik op mijn handen witte plekken en terug in Nederland bleek dat ik bovendien wat kale plekken in mijn baard had. Vitiligo en alopecia, vertelde mijn huisarts.” Hoe reageerde je op die diagnose? “De eerste weken was ik bang en onzeker. Ik ben de zoon van een Tunesische vader en had een oommet zeer ernstige vitiligo. Zou het bij mij ook die kant uitgaan? Ook op mijn voeten, knieën, rondommijn geslachtsdeel en in mijn gezicht verloor ik pigment.” Hoe ging je daarmee om? “Het was fijn dat mijn omgeving ondersteunend reageerde. En ik ben een nuchter persoon. Je kunt droevig worden, of ermee leren om te gaan. Even was het moeilijk, maar het lukte snel de situatie te accepteren. Belangrijk was verder dat ik stopte als projectleider en doorging als zelfstandig elektricien. De stress verdween, het haar groeide zelfs terug en veel witte vlekken zijn weg of werden kleiner. Nu zie ik dat mijn vitiligo me rust heeft gebracht.” In deze rubriek blikken mensen terug op het moment van de grote ommekeer in hun leven met vitiligo. Heb jij ook zo’n bijzonder moment meegemaakt en wil je dat hier delen? Stuur dan een mailtje naar redactie@vitiligo.nl. Na de diagnose vitiligo ging bij Bart een knop om. Als zelfstandig elektricien hervond hij zijn rust. Mijn moment Bart Maoua (45) uit Almere, vitiligo sinds zijn 30e
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=