VLEKKEN WERK Als directeur van een internationaal logistiekbedrijf in Rotterdam-Pernis is Peter Vinke (63) bekend met dresscodes. “Ik ben meestal netjes gekleed, de witte plekken op mijn armen blijven bedekt. Maar de vitiligo op mijn handen is wel zichtbaar, prima hoor!” ‘Dat camoufleren kost me slechts een paar minuten’ Er liggen flinke schepen in de haven voor de deur. Op de kade wachten trucks en containers geduldig op de vracht die komen gaat. Dit is het werkterrein van Peter. In een nabijgelegen hal loopt hij dagelijks heel wat meters rond en vergadert er vele uren met collega’s, klanten en leveranciers. “Al vanaf mijn 8e heb ik vitiligo en nog altijd breiden de plekken zich verder uit. Ben ik in pak, dan zijn alleen mijn witte handen zichtbaar. Eenmaal thuis of bijvoorbeeld op het strand toon ik alles. Mooi vind ik mijn witte plekken niet. Zou ik ervan af kunnen komen, dan kies ik daar zeker voor. Anderzijds: dat is nou eenmaal niet zo. Het is wat het is.” Eén uitzondering maakt Peter wel, voor de witte plekken op zijn kin en rondom zijn lippen. “Die vind ik niet fijn. Tijdens een ledendag van Vitiligo.nl zag ik eens hoe eenvoudig dit gecamoufleerd kan worden met een huideigen kleur. Sindsdien doe ik dit nagenoeg dagelijks. Slechts een paar minuten kost me dat en ik voel me er prettiger door, zowel thuis als op mijn werk. Dan gebruik ik Dermacolor, omdat het niet afgeeft op mijn kleding en het blijft zitten als ik transpireer. Toch wel zo prettig in mijn functie waarbij ik netjes naar buiten wil treden.” Zijn collega’s vragen niet naar zijn vitiligo, heeft Peter gemerkt. “Op welke afdeling ik ook kom, het is geen issue. Slechts één keer sprak iemand die ook vitiligo heeft me erover aan. Dat was een soort lotgenotencontact haha. Prima hoor. Wie meer erover wil weten, daarmee ga ik gewoon in gesprek.” TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO: THIERRY SCHUT
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=