14 Spot light! 15 Spot light! Compensatie Pas toen het tot me doordrong dat de vlekken zouden blijven toenemen in aantal en omvang, en dat het zou gebeuren ongeacht mijn liever-niet, en toen ik steeds negatiever dacht over mijn huid, toen wist ik dat er iets moest veranderen. Zelf veranderen was de enige optie. Mijn gedachten over de vlekken lieten zich lastig sturen. Dus er moest iets komen, wist ik, dat die gedachten minder belangrijk maakte. Dat iets bestond uit de compensatie. Hoe ik me voel over mijn uiterlijk, en in het bijzonder over mijn huid, is een totaal van mini-oordelen. Veel van die mini-oordelen kon ik positief versterken. Voor een weldadige geur van mijn huid kocht ik flessen douchegel van Molton Brown, op een sale investeerde ik een klein fortuin in Vanille en Musc van Sabon douchegel en de meisjes in de Bodyshop werden elke keer weer blij als ik de winkel binnenkwam voor de body butters en andere zalfjes. 's Morgens snoof ik met genoegen aan mezelf. Voor de structuur van mijn huid bestudeerde ik de werking van het serum, de cosmetische olie en de thuis uitvoerbare zachte peeling. Dat bood me een betere aanblik in de zesmaal uitvergrotende spiegel. Merken als The Ordinary en Revox leunen inmiddels zwaar op mijn aankopen. Zo ging ik verder. Kort voordat de douaneheffingen werden ingevoerd, importeerde ik een hoeveelheid oogschaduw uit Amerika waarmee ik naar verwachting vijf tot zeven jaar blij mee kan zijn. Ook dat hielp. Had ik al gezegd dat ik naar de sportschool ga en per week uren fiets? De inspanningen en het gespendeerde geld deden wat ik hoopte. Door deze ingezette compensatie raakten mijn gedachten over de vlekken in de minderheid. Compenseren is een bewerkelijk iets, dat geef ik toe, en klaar ben je nooit. Want de vlekken groeien nog steeds, nu ook op mijn handen, dat vind ik moeilijk. Ik ga dus op zoek naar de heerlijkste handcrèmes die ik kan betalen. Maar eerlijk waar, ik douche met liefde de rest van mijn leven met schuurmiddel, als de vlekken daarmee weggaan. VILAN OVER VITILIGO: “IK SCHRIJF OVER HET OMGAAN MET IETS DAT IK NIET WILDE EN DAT NOOIT WEGGAAT.” Column Vilan 'S MORGENS SNOOF IK MET GENOEGEN AAN MEZELF ‘ ‘ FOTO: MARTINE SPRANGERS de stem TEKST: ARNOUD KLUITERS FOTO: @MYGOLDENHR Of het nou in ons eigen Nederland is of elders in de wereld, mensen met vitiligo duiken overal in de media op. Met bijvoorbeeld foto’s of filmpjes, interviews of een kinderboekje geven zij vitiligo een stem. In deze serie vertellen ze erover. Dit keer: Lauren (‘Pigment Painter’) Reid (36) uit New York. Sinds 2017 tekent zij mensen met vitiligo en geeft vitiligo zo wereldwijd aandacht. Bijna elf jaar oud was Lauren toen ze in 1997 voor het eerste een witte plek op haar rechterknie spotte. “Witte plekken verspreidden zich daarna over heel mijn lichaam. Inmiddels ben ik moeder van twee jonge kinderen. Na een periode van rust merkte ik afgelopen zomer dat er weer nieuwe plekken op mijn handen en dijen verschenen.” In 2017 illustreerde ze haar eerste vitiligo-zelfportret en plaatste die als Pigment Painter op de sociale media. “De reacties waren werkelijk overweldigend! Sindsdien heb ik er meer dan 175 gemaakt, ze zijn te vinden op Instagram en Facebook.” Huilen van geluk Ze merkt hoe geweldig het is om anderen met haar illustraties te inspireren. “Je moet eens weten hoeveel vriendelijke berichten ik heb ontvangen. Sommige mensen vertelden zelfs dat ze moesten huilen van geluk. In reacties onder de tekeningen lees ik dat een portret hen een sterk en goed gevoel geeft over zichzelf, het werkt aanmoedigend en opbeurend.” Diepe indruk maakte het bericht van die ene bakker met vitiligo uit de staat Wyoming. “Zij maakte één van mijn illustraties na en plaatste die op een koekje. Ze zette de foto op Instagram (@lavidadulce307) en tagde me. Het overweldigde me, omdat het toonde wat een impact Pigment Painter heeft.” Ze is geen lid van een vitiligovereniging, maar merkt hoe groot het bereik is van haar project. “Ik ben bevriend geraakt met mensen over heel de wereld, die ik zonder deze gemeenschappelijke huidaandoening nooit had leren kennen. We kunnen elkaar inspireren en we delen onze ervaringen.” Vertrouwen Het maakt Lauren blij en geeft haar een gevoel van trots. “Ik zie dat de illustraties een gevoel van vertrouwen en kameraadschap kunnen geven bij mensen met vitiligo. En heb je geen vitiligo, dan kunnen ze nieuwe inzichten en meer bekendheid aan de aandoening geven.” Vergeleken met 25 jaar geleden is vitiligo al zoveel zichtbaarder geworden, merkt ze. “Steeds meer mensen met vitiligo treden ermee naar buiten. Door er met elkaar meer aandacht aan te geven, verdwijnt het stigma erom heen steeds meer.” Naast haar tekeningen werkt Lauren samen met andere invloedrijke personen in de vitiligowereld en ondersteunt ze grote projecten en organisaties zoals Living Dappled, Tough Skin en Unite for Vitiligo. “Laatstgenoemde organisatie plaatste me vorig jaar in hun top 10 van meest inspirerende vitiligans. Wat een eer om daartussenin te staan!” Meer weten over Pigment Painter? Zoek op die naam op Instagram en Facebook en ontdek op de tijdlijn wat Lauren tekent en met wie ze zoal samenwerkt. Via pigmentpainter@gmail.com kun je een verzoek indienen voor een portret.
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=