VLEKKEN WERK Vincent Sterenberg (36) uit Haelen voelt zich als een vis in het water bij een grote Zweedse meubelzaak in Zuid-Limburg. Als Visual Merchandiser is hij betrokken bij de inrichting van de winkel en zorgt ervoor dat het publiek zich er prettig voelt. Vaak staat hij hierbij letterlijk in de spotlight, namelijk op de lampenafdeling! ‘Mensen zijn geneigd naar contrast te kijken’ Vincent was 4 jaar toen zijn moeder de eerste witte vlekjes op zijn huid ontdekte. In het ziekenhuis werd snel duidelijk dat het om vitiligo ging. Het feit dat hij het al zo jong kreeg en dus niet beter weet, heeft volgens Vincent geholpen bij de acceptatie ervan. Bovendien heeft hij nooit echt vervelende opmerkingen gehad, ook niet in zijn jeugd. “Tijdens het sporten, zwemmen en dragen van korte kleding was mijn vitiligo goed zichtbaar, ik heb dat nooit als vervelend ervaren.” Jaren later, in 2012, studeerde Vincent af aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht. Hij ontwierp destijds sieraden die een link hadden met vitiligo, zoals een stropdas en een koptelefoon. Hij legt uit: “Contrast heeft aantrekkingskracht op mensen, ze zijn geneigd er hierdoor naar te kijken. Dat geldt trouwens niet alleen voor vitiligo: ik gebruik dit concept ook als Visual Merchandiser in mijn nieuwe werk.” Hij vindt het daarom ook logisch als mensen naar zijn vitiligo kijken en er vragen over stellen. Vincent verbergt zijn vlekken niet en maakt er zelfs grapjes over. “Bijvoorbeeld als we inspiratieruimtes verven en ik suggereer dat ik ze erop heb geverfd.” Collega’s vragen er soms naar, dan legt Vincent uit wat het is. Hij vindt het belangrijk dat er een (werk)omgeving is waar je je veilig genoeg voelt. “Grapjes maken en zelfspot hebben me geholpen er makkelijker mee om te gaan. En dan is het nóg mooier als ik hiermee anderen kan helpen!” TEKST: SANDRA KUIJPERS FOTO: HUUB KEULERS
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=