VLEKKEN WERK ‘Niet elk wondje wordt meer wit’ Al ruim 23 jaar is de Friese Hetty (53) met hart en ziel verbonden aan dierenopvang De Fugelhelling in Ureterp. Jaarlijks worden op dit terrein van 2 hectare zo’n 11.000 dieren opgevangen. Zij worden op natuurlijke wijze ondersteund in hun herstel, daarna kunnen ze terug de natuur in. Voor Hetty is het niet alleen werk. Een groot deel van haar leven speelt zich hier af. De plek waar ze ooit als 19-jarige begon met vrijwilligerswerk, werd later de plek waar ze intrek nam in de beheerderswoning die bij het complex hoort. Hier heeft ze haar gezin zien opgroeien, waarna ze er met veel plezier is blijven wonen en werken. Werken met haar vitiligo is voor Hetty heel normaal, ze weet niet beter sinds ze op haar 6e haar eerste vlekken kreeg. Ze was gevallen met de fiets, had wonden op de knieën en op die plekken bleef de huid daarna wit. Dit proces heeft zich vaak herhaald, zeker als kind. “Want dan val je nog wel eens, waarna ook op die plekken vitiligo ontstond.” Als volwassene was ze er jarenlang erg mee bezig om geen wondjes te krijgen. Maar dat bleek niet realistisch. “Geen wondjes krijgen terwijl ik met dieren werk, dat is echt niet haalbaar.” Soms zijn het bijzondere verwondingen. “Mijn laatste litteken is van een zeearend, wie kan dat nou zeggen?!” Tegenwoordig wordt niet meer elk wondje wit, er is soms zelfs sprake van repigmentatie. Dat is fijn, al heeft Hetty zichzelf ook geaccepteerd mét haar vlekken. “Ik sta er niet meer zo bij stil, dit is wie ik ben!” Dit merkt ze ook op school, waar ze geregeld lesgeeft. Soms krijgt ze wel eens vragen over wat het is, die witte vlekken. “Maar nooit op een vervelende manier. Ik geef dan een simpel antwoord, en dan is het dat ook.” TEKST: SANDRA KUIJPERS FOTO: KEES VAN DE VEEN
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=